Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Δώρο "Η μάγισσα" της Camilla Lackberg


Η μάγισσα, Camilla Lackberg

Κανείς δεν περίμενε ότι μια τόσο όμορφη κι ηλιόλουστη μέρα θα έφερνε το μεγαλύτερο εφιάλτη.
Στο ειδυλλιακό αγρόκτημα έξω από τη Φιελμπάκα, στις παρυφές του δάσους η ζωή μιας ευτυχισμένης οικογένειας ανατρέπεται, όταν η τετράχρονη Νία εξαφανίζεται.
Από το ίδιο αγρόκτημα πριν τριάντα χρόνια, είχε εξαφανιστεί ένα άλλο συνομήλικο κοριτσάκι η Στέλλα και δυο δεκατριάχρονες φίλες καταδικάστηκαν για τη δολοφονία της. Η μια εξακολουθεί να μένει στη Φιελμπάκα και να ζει μια ήσυχη φαινομενικά ζωή, αλλά η άλλη έχει γίνει διάσημη σταρ του Χόλιγουντ κι επιστρέφει στο ψαροχώρι πρώτη φορά μετά το φόνο για τα γυρίσματα μιας ταινίας.
Άραγε  οι δυο υποθέσεις συνδέονται;
Η Ερίκα που όλως τυχαίως δουλεύει το επόμενο βιβλίο της πάνω στην υπόθεση "Στέλλα", θα μπορέσει να βοηθήσει στην έρευνα της αστυνομίας;
Η αγωνία κορυφώνεται και η ρίζα του κακού φαίνεται να φτάνει ως το 17ο αιώνα και το ανελέητο κυνήγι μαγισσών, ενώ η Camilla Lackberg δημιουργεί μια σκοτεινή ιστορία που αποτυπώνει εξαιρετικά το σύγχρονο πρόσωπο της σουηδικής κοινωνίας.



Η μάγισσα είναι ένα εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που συναρπάζει κι ένας τυχερός, ή μία τυχερή θα αποκτήσει ένα αντίτυπο από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Δε χρειάζονται μαγικά αφού με δυο βηματάκια βγαίνετε στο δάσος έξω από τη Φιελμπάκα και μπαίνετε στο μυστήριο για 848 ολόκληρες σελίδες:

Βήμα πρώτο: Like στις σελίδες Mytripsonblog και Εκδόσεις Μεταίχμιο 

Βήμα δεύτερο: Like στη δημοσίευση του άρθρου στο Facebook μαζί με ένα σχόλιο, και προαιρετικά share αν θέλετε να το δουν οι φίλοι σας.

Ο διαγωνισμός ξεκινάει σήμερα, 14 Οκτωβρίου και λήγει στις 27 Οκτωβρίου.

Ο τυχερός, ή η τυχερή θα ανακοινωθεί στις 29 Οκτωβρίου και αν κατοικεί στην Αττική θα παραλάβει το αντίτυπο από τον Πολυχώρο Μεταίχμιο (Ιπποκράτους 118, Αθήνα).
Αν κατοικεί στην υπόλοιπη Ελλάδα θα το λάβει ταχυδρομικά κατόπιν συνεννόησης. Τα έξοδα αποστολής αναλαμβάνουν οι εκδόσεις Μεταίχμιο.

Καλή επιτυχία!

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Η εποχή του κυκλάμινου


Τα κυκλάμινα δε θα μπορούσαν να διαλέξουν καλύτερη εποχή για να γεννηθούν.
Κάτω από το γλυκό φως του φθινοπώρου κι ενώ η φύση ετοιμάζεται για τη μεγάλη αλλαγή σηκώνουν το κεφάλι και τολμούν να διεκδικούν γη.











"Ο πρίγκιπας του φθινοπώρου, το κυκλάμινο, δειλά δειλά, αλλά αποφασιστικά σηκώνει το ανάστημά του να αναμετρηθεί με τις σκιές.
Γεμίζει τις πλαγιές με χρώμα και διαλαλεί μια ομορφιά που κόβει την ανάσα.
Ξαφνιάζεσαι με την τόλμη του. 
Κάθε, μα κάθε φορά!
Είχες ξεχάσει πόσο φως μπορεί να φυλακίσει ένα τόσο δα λουλούδι.
Λαχταράς λίγη από την ξεγνοιασιά του!
Και κλέβεις φεύγοντας λίγη από τη λάμψη του.
Πάνω σου την καρφιτσώσεις φυλαχτό, και η δύναμή του, δύναμή σου γίνεται."

Αυτά έγραφα εδώ πριν λίγα χρόνια....και παρόλο που δε θα έπρεπε πια να ξαφνιάζομαι, ακόμα το παθαίνω!

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Η μάγισσα, Camilla Lackberg


Η Camilla Lackberg με μάγεψε εύκολα απ' το πρώτο βιβλίο της που έπεσε στα χέρια μου.
Και μπορεί να τη "γνώρισα" τυχαία, αλλά απόλυτα συνειδητά έψαξα στη συνέχεια για όσα δικά της κυκλοφορούσαν.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα τα είχα διαβάσει κι "έμπαινα στην αναμονή" για την επόμενη περιπέτεια που θα  με έβαζε με απόλυτη μαεστρία στον κόσμο της αστυνομικής λογοτεχνίας.
Η αναμονή έληξε με τη Μάγισσα που είναι όλα όσα περίμενα από την Lackberg  και πολλά περισσότερα! 

Για άλλη μια φορά η συγγραφέας υφαίνει έτσι την κεντρική ιστορία που είναι και το πεδίο δράσης των ηρώων, ώστε να τη συνδυάσει με άλλες χρονικές περιόδους που αφηγηματικά απογειώνουν την αγωνία, κι έχουν φυσικά απόλυτη σχέση με το μυστήριο που θα κληθούν ήρωες και αναγνώστες να επιλύσουν!
Το σκηνικό στήνεται με δεξιοτεχνία και οι πηγές του κακού αναζητούνται στα βάθη του χρόνου. 
Οι εκπληκτικές ομοιότητες του τωρινού εγκλήματος με ένα άλλο που διαπράχτηκε πριν τριάντα χρόνια, δικαιολογούν απόλυτα τη σύνδεση των δύο αυτών εποχών.
Γιατί όμως η συγγραφέας φτάνει ως το 1670 και το ανελέητο κυνήγι μαγισσών που μαίνονταν τότε;

Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται κακοί ή ο αόρατος σπόρος του κακού υπάρχει στον καθένα μας και ωριμάζει με τις κατάλληλες συνθήκες για να δώσει τους αποτρόπαιους καρπούς του;
Και ποιες είναι οι συνθήκες που μπορούν να κάνουν  κάποιον τόσο απάνθρωπα σκληρό, ώστε να είναι ικανός για το πιο φρικαλέο έγκλημα;
Φταίει η κοινωνία, το περιβάλλον, η οικογένεια;

Οι αμαρτίες των προηγούμενων γενιών πόσο βαραίνουν τους νεανικούς ώμους;
Έρχεται ποτέ η λυτρωτική στιγμή που το παρελθόν οριοθετείται, τραβιέται ανάμεσα  σε αυτό και το παρόν η νοητή διαχωριστική γραμμή που θα του απαγορέψει να επηρεάζει το μέλλον;

Πολλά τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση κι επιχειρείται μια τομή στα βασικότερα αυτών. 
Οι ανθρώπινες σχέσεις αναλύονται και όλα δείχνουν πως τα πάντα είναι ρευστά κι ευμετάβλητα.
Το κακό δεν είναι πάντα κάτι το απτό. Μπορεί να εντοπιστεί εύκολα, αλλά μπορεί να γεννηθεί κι εκεί όπου δεν το περιμένεις.


Ας δούμε όμως την υπόθεση:

Στις παρυφές του δάσους, λίγο έξω από τη Φιελμπάκα, (τον τόπο που εξελίσσονται όλες οι ιστορίες της Lackberg), βρίσκεται ένα ειδυλλιακό αγρόκτημα. Εκεί ζει ευτυχισμένα μια οικογένεια, μέχρι που εξαφανίζεται η τετράχρονη Νία. Τότε ξυπνά ο εφιάλτης. Στο ίδιο αγρόκτημα, τριάντα χρόνια πριν, είχε εξαφανιστεί μια άλλη τετράχρονη, η Στέλλα, που στη συνέχεια βρέθηκε δολοφονημένη.
Δυο δεκατριάχρονες φίλες καταδικάστηκαν για τη δολοφονία της. Η μια εξακολουθεί να μένει στη Φιελμπάκα και να ζει μια ήσυχη φαινομενικά ζωή, αλλά η άλλη έχει γίνει διάσημη σταρ του Χόλιγουντ κι επιστρέφει στο ψαροχώρι πρώτη φορά μετά το φόνο για τα γυρίσματα μιας ταινίας.
Άραγε  οι δυο υποθέσεις συνδέονται;
Η Ερίκα που όλως τυχαίως δουλεύει το επόμενο βιβλίο της πάνω στην υπόθεση "Στέλλα", θα μπορέσει να βοηθήσει στην έρευνα της αστυνομίας;

Και τι σχέση έχει το κυνήγι των μαγισσών με τη σημερινή εποχή, πέρα φυσικά από το γεγονός πως οι άνθρωποι πάντα θα αναζητούν έναν "προφανή" φταίχτη για τα δεινά τους, ένα "θύτη" που θα μπορούν να υποδείξουν εύκολα και που στην ουσία είναι θύμα τους, αφού δεν είναι παρά δημιούργημα του ίδιου τους του φόβου και της φαντασία τους, κάποιος που θα του φορτώσουν όλα όσα αρνούνται να διακρίνουν στο στενό τους περιβάλλον, ή ακόμα ακόμα και στον ίδιο τους τον καθρέπτη;


Για άλλη μια φορά η  Lackberg αναλύει διεξοδικά τη σύγχρονη σουηδική κοινωνία, που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε σύγχρονη κοινωνία αν εξαιρέσουμε κάποια επιφανειακά χαρακτηριστικά.
Συνηθίζουμε άλλωστε οι άνθρωποι να εντοπίζουμε τις διαφορές, κλείνοντας τα μάτια στις ομοιότητες. Γιατί οι ομοιότητες είναι εκείνες που μας τρομάζουν περισσότερο κι από τις διαφορές.

Οι σχέσεις γονιών παιδιών είναι ένα μεγάλο ζήτημα και η έννοια της οικογένειας είναι παρούσα με πολλούς διαφορετικούς ρόλους και σε κάθε της μορφή, αφού η Lackberg δεν εμμένει βασανιστικά στην εξέλιξη της πλοκής, αλλά διανθίζει κάθε της περιπέτεια  και με τις προσωπικές ιστορίες των βασικών της ηρώων, βάζοντας με άνεση τον αναγνώστη στις ζωές τους.

Σε κάθε της βιβλίο η συγγραφέας καταπιάνεται με σημαντικά θέματα. Αυτή τη φορά, μεταξύ άλλων, βαδίζει στο δρόμο της προσφυγιάς και παίρνει το συγκεκριμένο δρόμο πολύ προσεκτικά. Δεν ξεπετάει ένα τόσο σοβαρό θέμα με ελαφρότητα χάριν της υπόθεσης, αλλά το αντιμετωπίζει με σοβαρότητα κι υπευθυνότητα. Θέτει την ανθρώπινη πλευρά του και δεν το κάνει καθόλου τυχαία!

Αν ήταν να περιγράψω με μια φράση τη Μάγισσα, θα έλεγα ότι είναι ένα αριστοτεχνικά δομημένο αστυνομικό μυθιστόρημα, μα καθόλου αποκομμένο από όσα συμβαίνουν γύρω μας κι αυτό το κάνει τόσο "τρομακτικά" αληθινό, όσο κι αληθινά τρομακτικό!


Η μάγισσα είναι η δέκατη περιπέτεια του Πάτρικ και της Ερίκα.
Προηγήθηκαν:
Η παγωμένη πριγκίπισσα, Ο ιεροκήρυκας, Οικογενειακά μυστικά, Σε ζωντανή μετάδοση.Το παιδί από τη Γερμανία, Η γοργόνα, Ο φαροφύλακας, Άγγελος θανάτου, Ο θηριοδαμαστής
Κι εκτός σειράς κυκλοφορεί το Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου 




Η μάγισσα, Camilla Lackberg 
Σειρά: Αστυνομικά
Μετάφραση από τα σουηδικά: Γρηγόρης Κονδύλης
Σελίδες: 848
Χρόνος έκδοσης: Σεπτέμβριος 2017
Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Cuddles from Australia

Το κοάλα, κοινώς ο αγκαλίτσας ο σουβενιρστακτόχρους ντύνεται με μπλε μπλουζάκια που φέρουν τη σημαία της Αυστραλίας και είναι ικανός σε διάστημα λίγων ημερών να διασχίσει ολόκληρες ηπείρους, μόνο μαι μόνο για να μοιράσει αγκαλιές. 
Τρέφεται αποκλειστικά με καραμέλες και σοκολατάκια, και στα ταξίδια του, εκτός απ' την τροφή του τον συνοδεύει κυρίως η χειροποίητη κάρτα που απεικονίζει το χάρτη της χώρας του, ενώ δεν ξεχνάει ποτέ τα σουβέρ του. 
Ιδιαίτερη αδυναμία έχει επίσης στα μαγνητάκια για το ψυγείο και στα μπρελόκ. Κύριο μέλημά του είναι να παραδώσει έγκαιρα και με ασφάλεια την επιστολή που του εμπιστεύτηκαν.


Η "αποστολή κοάλα" εξετελέσθη με επιτυχία κι έτσι έχω στα χέρια μου ένα πακέτο που ήρθε από πολύ μακριά.
Η Μαρία από το blog Συλλέγω στιγμές ήταν το δικό μου μυστικό ταίρι στην ανταλλαγή καρτ ποστάλ που διοργάνωσε η Μαρία από το blog Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά κι έτσι μια τρίτη Μαρία, εγώ δηλαδή, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι ετούτη η αποστολή έσπασε κάθε ρεκόρ χιλιομετρικής απόστασης, που πολύ αμφιβάλλω αν θα κατορθώσει να ξεπεράσει ποτέ άλλη ανταλλαγή!
Θα μπορούσε να γίνει κι ανέκδοτο τύπου: "Πόσες Μαρίες χρειάζονται για να σπάσουν όλα τα ρεκόρ;", αλλά δε θα γίνει ποτέ, καθότι οι Μαρίες εκτός από πολλές, είμεθα πάνω από όλα σοβαρές και μετρημένες!


Σοβαρεύομαι πάραυτα για να αποδείξω στην πράξη όσα είπα παραπάνω με λόγια, και καταθέτω όλη μου τη συγκίνηση και τη χαρά για το πακέτο που ταξίδεψε όσο κανένα άλλο για να φτάσει στα χέρια μου.
Η γλυκιά Μαρία που αυτόν τον καιρό είναι στην Αυστραλία, δεν έμεινε μόνο στα αναμνηστικά και στην κάρτα, αφού στο γράμμα που τα συνοδεύει, σας ορκίζομαι πως μαζί με τα λόγια εκτίμησης, έκλεισε και λίγη από την αύρα του ωκεανού!


Μαρίες μου, σας ευχαριστώ πολύ και τις δυο για τη χαρά που μου δώσατε!

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Αίσθηση ελευθερίας


Μια πρωινή βόλτα στο δάσος, δεν είναι μόνο μια ευχάριστη ανάπαυλα από την καθημερινότητα, αλλά και μια εμπειρία που παραμένει ξεχωριστή όσες φορές κι αν επαναληφθεί.
Δεν έχει σημασία που είναι το δάσος. Αν είναι μεγάλο, ή μικρό. Σημασία έχει να καταφέρεις να πιάσεις εκείνον το μυστικό κώδικα που εκπέμπει, να καταφέρεις να τον αποκρυπτογραφήσεις και να κατορθώσεις να αφεθείς στη γαλήνη του. Να  παραδοθείς  άνευ όρων στην απόλαυση που θα σου προσφέρει και ταυτόχρονα να διατηρήσεις όλες σου τις αισθήσεις σε πλήρη εγρήγορση, ώστε να μη χάσεις τίποτα από όσα θα σου φανερώσει. Γιατί έχει πολλά να σου φανερώσει. Παρόλα αυτά δε θα στα δείξει όλα. Όσα όμως σου επιτρέψει να δεις θα είναι σπουδαία!


Μπορεί οι αισθήσεις να μπαίνουν σε επιφυλακή, αλλά το σώμα χαλαρώνει και το μόνο άγχος που απομένει είναι να μη χάσεις απ' τα μάτια σου το φλύαρο σκίουρο που βάλθηκε να παίξει μαζί σου ένα ιδιότυπο κρυφτό. Σε καλεί από ψηλά, κι όταν σηκώνεις όλο προσδοκία το κεφάλι σταματά. Αυτό επαναλαμβάνεται πολλές φορές, μέχρι εκείνος να βαρεθεί και να παρατήσει το παιχνίδι. Τότε μόνο θα τον δεις. Θα πιάσεις με την άκρη του ματιού σου την αστραπιαία κίνησή του καθώς κατεβαίνει από το δέντρο και λίγο πριν απομακρυνθεί, θα σταθεί να σου αντιγυρίσει το βλέμμα, παίρνοντας ύφος νικητή


Το απαλό θρόισμα των φύλλων θα αφηγείται ψιθυριστά τις δικές του ιστορίες, ενώ ο ανεπαίσθητος ήχος του φύλλου που αποκολλάται από το κλαδί για να προσγειωθεί πάνω στα ήδη ξερά, με έναν άλλον ήχο πιο διακριτό αυτή τη φορά, θα δίνει τον τόνο στον περίπατο, αλλά και στη μελωδία του δάσους. Τα τερετίσματα των πουλιών θα σε κάνουν να σηκώνεις διαρκώς το κεφάλι, αναζητώντας την πηγή τους και θα κρατήσεις την ανάσα σου στο άκουσμα της εξαίσιας τρίλιας.


Τα βήματα γίνονται όλο και πιο ανάλαφρα όσο προχωράς στην καρδιά του δάσους. Οι ρυθμοί σου συγχρονίζονται με τον αιώνιο ρυθμό του και οι σκέψεις αποκτούν τη σβελτάδα του σκίουρου και φεύγουν μακριά. Εδώ σημασία έχουν μόνο όσα μπορείς να νιώσεις



Κι αυτό που νιώθεις με τη μεγαλύτερη ένταση είναι η αίσθηση της ελευθερίας που σε μεθά και η απόλυτη χαρά που τη συνοδεύει. Ο ενθουσιασμός για όσα σου αποκαλύπτονται, μα και η προσμονή για εκείνα που παραμένουν κρυμμέναΑφουγκράζεσαι με προσοχή κάθε μικρή κραυγή που σκίζει τη σιγαλιά, κάθε τυχαίο, ή μη, κελάηδισμα.  


Το βλέμμα σου στέκεται πότε στα κλαδιά που η κίνηση μικρών πλασμάτων τα κάνει να σείονται και πότε στο στρωμένο με φύλλα και κουκουνάρια έδαφος.
Φυλακίζεται για λίγο στον ιστό της αράχνης. Οι πρωινές ηλιαχτίδες τον κάνουν να λάμπει και να μοιάζει με δίχτυ που απλώθηκε να πιάσει ευχές. Αιχμάλωτός του ο μικρός σπόρος που δεν είναι παρά ευχή ζωής.



Το φως κάνει τα πάντα να αποκτούν άλλη διάσταση και το μικρό λευκό φτερό συνεχίζει να δίνει την αίσθηση του πετάγματος κι ας είναι σκαλωμένο πάνω στο κλαδάκι.



Και το χρώμα! Το υπέροχο μωβ, σπάει θριαμβευτικά την ηρεμία του πράσινου, μόνο και μόνο για να κάνει την καρδιά να αναπηδήσει χαρούμενη.



Κυκλάμινα ξεπροβάλλουν από παντού για να θυμίσουν πως το φθινόπωρο τους ανήκει δικαιωματικά.



Δειλά δειλά στην αρχή, αλλά πιο αποφασισμένα όσο προχωράει η εποχή, ετοιμάζονται να κυριαρχήσουν και πάντα, μα πάντα το καταφέρνουν.


Βγαίνοντας απ' το δάσος οι εικόνες του σε ακολουθούν. Η ενέργειά του έχει ποτίσει όλο σου το κορμί και ξέρεις πως σου έκανε ένα ακόμα δώρο, πολύ σημαντικό.
Νιώθεις τη δύναμή του σε κάθε σου κύτταρο κι αισθάνεσαι πως κατέχεις μυστικά που κανείς άλλος δε γνωρίζει. Μυστικά που μόνο σε όποιον έχει μπει βαθιά μέσα στο δάσος αποκαλύπτονται.
Βγαίνεις χαμογελώντας, με τη σιγουριά πως ό, τι κι αν γίνει, τα κυκλάμινα θα επιστρέφουν κάθε φθινόπωρο, κι εσύ θα επιστρέφεις στο δάσος.