Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Τετράδια ονείρων, Ζυράννα Ζατέλη



"Τα Τετράδια ονείρων είναι ένα παράξενο και απρόσμενο βιβλίο, όπου η Ζυράννα Ζατέλη αποκαλύπτει τις θρυαλλίδες της γραφής της, τις μύχιες εικόνες που δημιούργησαν το μαγικό της σύμπαν· ένα γοητευτικό ταξίδι στον κόσμο των ονείρων της -πρωταρχική ύλη της πεζογραφίας της-, με τα αινίγματα του υποσυνείδητου που η ίδια επέλεξε να καταγράψει ανασύροντάς τα από το χάος της ενύπνιας ζωής"
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου


Άργησα να την αφήσω να με πάρει στον κόσμο της, μα όταν το έκανα εκείνη με έβαλε μέχρι και στα όνειρά της.
Τετράδια ονείρων λέγεται το νέο βιβλίο της Ζυράννας Ζατέλη και τη νύχτα που γύρισα την τελευταία του σελίδα, βγαίνοντας από τα δικά της όνειρα για να συναντήσω τα δικά μου, κατέληξα να περιφέρομαι στις παρυφές τους, αναζητώντας μεταξύ άλλων, τους ήρωες της μυθοπλασίας της, όπως τους (ανα)γνώρισα μέσα από την ενύπνια ζωή της δημιουργού τους, κυνηγώντας ταυτόχρονα τα ξέφτια των δικών μου ονείρων, μόνο και μόνο για να μου μείνει στο τέλος ο απόηχος μιας εξωπραγματικής, σαγηνευτικής μελωδίας που συνέθεσαν τα πλεγμένα όνειρα.
Έτσι την έβαλα κι εγώ στα όνειρά μου, και μπορεί να μην ξυπνούσα για να κρατήσω σημειώσεις μέσα στο σκοτάδι, όπως έκανε εκείνη με τα δικά της, αλλά ξυπνούσα συνεχώς για να τα βάλω λες στην πραγματικότητά μου. Εκεί στο σκοτάδι, με τα μάτια ανοιχτά και τη συνείδηση ξύπνια να προσπαθεί να επισκιάσει το υποσυνείδητο, αφιέρωνα λίγο χρόνο να πιάσω το νήμα της παράξενης πλοκής τους χωρίς να επιχειρώ αναλύσεις. Επικεντρωνόμουν όσο μπορούσα στα πρόσωπα. Άλλα οικεία δικά μου, άλλα ηρώων γνώριμα ήδη από αναγνώσεις κι άλλα άγνωστα που μου είχαν συστηθεί μέσα από άλλα όνειρα, τα δικά της, για να τα θυμάμαι το πρωί.
Φυσικά και δεν τα θυμόμουν όλα τα πρωί, αλλά θυμάμαι ακόμα την αίσθηση που μου άφησαν και ίσως αυτό να είναι το σημαντικό.


Μια αίσθηση που έμοιαζε πολύ με εκείνη που μου είχε αφήσει το ίδιο το βιβλίο και που ήταν τόσο μυστηριακή, όσο και οικεία, τόσο παράξενη όσο και φυσιολογική. Γιατί στα όνειρα τελικά ίσως να αναγνωρίζουμε καλύτερα τα κοινά που έχουμε με τους άλλους, ή να καταφέρνουμε να εντοπίζουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τις όποιες διαφορές μας.

Ίσως πάλι, να διαβάζουμε και τον εαυτό μας μέσα από αυτά, όπως επισημαίνει η ίδια η συγγραφέας στον πρόλογο, θεωρώντας μάλιστα τα όνειρα παράλληλο βίο, μια καλλιέργεια της ψυχής και της αντίληψης.


"...Με τα χρόνια μαθαίνω να "διαβάζω" τον εαυτό μου μέσα σ' αυτά, τι γράφει εκεί που δεν φαίνομαι, με την προϋπόθεση ασφαλώς ότι υπάρχουν και σημεία "αδιάβαστα", αδιάβατα και ανερεύνητα - από που ξεκινούν και τι γυρεύουν και τι θέλουν να μου πουν, μόνο τα πουλιά το ξέρουν..."


Μόνο τα πουλιά ξέρουν λοιπόν. Εμείς μόνο την αίσθηση θα αρπάζουμε στον αέρα θα την κρατάμε για όσο τολμάμε ή για όσο μας επιτρέπεται, και ανάλογα θα "φωτιζόμαστε", ή θα "αλαφιαζόμαστε"μ όπως η συγγραφέας, που δε γράφει ωστόσο ό, τι της λεν τα όνειρα. 
Πόσοι από μας όμως θα κατορθώσουμε ποτέ να πλάσουμε κόσμους που τα πρωταρχικά τους υλικά θα τα δίνουν τα όνειρα;

Ο κόσμος των ονείρων είναι γοητευτικός και μυστήριος, και όσο αγωνία μπορούν να σου προκαλέσουν δυο φάλαινες που παλεύουν με τα άγρια κύματα, άλλη τόση ανακούφιση παίρνεις σαν τις βλέπεις να σπαθίζουν τα νερά και να γλιστρούν τελικά στο πέλαγος, αντί να βγαίνουν στη στεριά.
Κι αν κάνω αυτή τη μικρή αναφορά στο πρώτο όνειρο του βιβλίου, είναι γιατί με αυτό άρχισε η καταγραφή τους, σε ξεχωριστά πια τετράδια, αφού η συγγραφέας τα κατέγραφε πάντα έτσι κι αλλιώς, κι από αυτά τα ξεχωριστά τετράδια δημιουργήθηκε αυτό το τόσο ξεχωριστό βιβλίο.

Ένα βιβλίο που είναι κόσμημα αισθητικής και τόσο προσεγμένο που αμέσως δημιουργεί την εντύπωση πως μέσα του κρύβει ολόκληρους κόσμους.
Κι αν το καλοσκεφτούμε δεν είναι άραγε ολόκληροι κόσμοι τα όνειρα;

Θα μείνω όμως ακόμα λίγο στο "περιτύλιγμα" αυτών των κόσμων για να κάνω ειδική μνεία στην εξαιρετική φωτογραφία του Τάσου Βρεττού στο οπισθόφυλλο που κατάφερε να αποθανατίσει όχι μόνο την εικόνα της συγγραφέως και της γάτας της, αλλά την αύρα της. Μια αύρα που μου υπόσχεται ταξίδια ψυχής μέσα από σελίδες που ανοίγουν ορίζοντες, που μου γεννά προσμονή για όσα δικά της  θα αξιωθώ ακόμα να κάνω δικά μου, ή έστω να το προσπαθήσω.  
Μια εικόνα που με μάγεψε κυριολεκτικά κι έμεινα να την κοιτώ με θαυμασμό, πριν αρχίσω να μετρώ τις γάτες στο εξώφυλλο διάσπαρτες εδώ κι εκεί πάνω σε χειρόγραφο της ίδιας. Έξι μαύρες και μια μωβ, αφού το μωβ κυριαρχεί και στο βιβλίο που είναι τυπωμένο σε οικολογικό χαρτί!


Τα "Τετράδια Ονείρων" κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη.


Νιώθω πως το συγκεκριμένο κομμάτι, αφού κατόρθωσε να γίνει (και) κομμάτι ονείρου ταιριάζει απόλυτα εδώ!



32 σχόλια:

  1. Ωραίο εξώφυλλο, ωραία τα γατιά της κι η φωτογραφία
    και βλέπω την τιμάς με το αγαπημένο της χρώμα.

    Χαρά σ' εσάς που αντέχετε και τη γραφή της και να διαβάζετε τα ξένα όνειρα.
    Για μένα είναι το άκρον άωτον της πλήξης, το τέλος της Λογικής, το αντίθετό μου,
    αλλά καταλαβαίνω τη χαρά σου, τη μοναδική, μπροστά σε νέο βιβλίο αγαπημένου συγγραφέα.

    Καλή ανάγνωση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όψιμη αναγνώστρια και θαυμάστριά της νιώθω σαν να έχω ανακαλύψει τουλάχιστον την πυρίτιδα! Είμαι ενθουσιασμένη κυριολεκτικά και η γραφή της μου ταίριαξε απόλυτα.
      Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο "την απέφευγα" μέχρι πριν λίγους μήνες!
      Έχοντας λοιπόν αυτόν τον ενθουσιασμό, αυτή τη χαρά της "ανακάλυψης" που για μένα ήταν και "αποκάλυψη", διάβασα όσα δικά της κατόρθωσα να βρω και ήταν αναμενόμενο από τη στιγμή που μου άρεσε να θέλω κι άλλο κι άλλο...και μπορεί να είναι ιδιαίτερο βιβλίο ετούτο, μια και είναι μια καταγραφή ονείρων, αλλά κυριολεκτικά το διάβαζα και ήταν σα να ακολουθούσα τα ίχνη των βιβλίων της...σαν να προσπαθούσα να καταλάβω τι μαγικό έχει αυτή τη γυναίκα και με μάγεψε έτσι.
      Δεν κατάφερα να το ανιχνεύσω, έμεινε άπιαστο σαν τα όνειρα, αλλά εκεί είναι ίσως τελικά η μαγεία της!
      Να είσαι καλά Δάφνη μου!

      Διαγραφή
  2. Πανέμορφο εξώφυλλο και ο τρόπος που το φωτογράφισες, με τα λουλούδια στα οποία επικρατεί το μωβ χρώμα, αποπνέει μια τέλεια συνδυαστική αρμονία.
    Ονειρική η ανάρτηση σαν το περιεχόμενο του βιβλίου και με οικολογική συνείδηση, όπως οφείλει να έχει κάθε όνειρο.
    Καλοτάξιδο να είναι το βιβλίο της και κάθε επιτυχία.

    Καλό ΣΚ Μαρία μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Κική μου!
      Σε ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα Μαρία μου
    Σίγουρα θα το προμηθευτώ γιατί η γραφή της
    είναι πολύ συναρπαστική και μου πάει...

    Φιλάκια που σ' αγαπούν ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν το έχω ξεκινήσει, αλλά τη Ζατέλη τη λάτρεψα για την ιδιότυπη γραφή της και τις δυνατότητες "πολλαπλής" ανάγνωσης, από το πρώτη δικό της που διάβασα ("Και με το φως του λύκου επανέρχονται".
    Η παρουσίαση του βιβλίου εξαιρετική, τόσο όσον αφορά το περιεχόμενο, όσο και το οπτικό υλικό!

    Την καλημέρα μου και πολλά φιλιά! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Νατάσσα μου!
      Εγώ άργησα πολύ να την ανακαλύψω, αλλά έτσι είχα πολύ "υλικό" μαζεμένο να απολαύσω!
      Φιλιά πολλά! ❤ ❤

      Διαγραφή
  5. Αγαπάω Ζατέλη! Την θεωρώ ξεχωριστή περίπτωση στα ελληνικά Γράμματα. Κάνει τέχνη του λόγου. Όλα της τα έχω διαβασμένα.
    Κι όταν συνοδεύεται και με άσμα του Αρχηγού, τότε περνάμε σε άλλη διάσταση!
    Καλημέρα Μεμαρία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πραγματικά σε άλλη διάσταση όμως!!
      Κίσιζ ξανά!

      Διαγραφή
  6. Maria μου ωραιο θεμα, εχω διαβασει ενα της βιβλιο, δεν ειμαι αξια να κρινω ενα συγγραφέα, αυτο που ξερω ειναι οτι με πηρε μαζι του το βιλβιο, οι ηρωεςκι αυτο μου αρεσει στα βιβλια. Μένει και σε ενα κοντινο χωριο εδω στη θεσσαλονικη, εχω παει εκει και την αισθανομαι κοντα μας, φιλια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αυτό μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα, μια και η Ζατέλη το κατορθώνει με άνεση!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  7. Η αίσθηση που μου άφησε η περιγραφή σου είναι υπέροχη!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μαρία μου δεν το έχω διαβάσει, αλλά η παρουσίαση σου, τόσο με τα λόγια όσο και με τις εικόνες με έπεισε πως πρέπει να το κάνω! Σμουτς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εξαίρετη παρουσίαση, μια ακόμα φορά Μαρία με ένα πολύ ωραίο θέμα. Ειλικρινά ευχαριστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννη μου για τα καλά σου λόγια!

      Διαγραφή
  10. Ούτε κι εγώ το διάβασα κι από τα γραφόμενα σου, αξίζει τον κόπο.
    Θα το προμηθευτώ για τον χειμώνα.
    Φιλάκια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το διάβασα αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είναι από τα καλύτερα της, νομίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, αν και αυτό είναι κάπως ιδιαίτερο για να μπορεί να συγκριθεί με τα υπόλοιπα. Έχει όμως παρόλα αυτά τη δική του "μαγεία"!

      Διαγραφή
  12. Έχεις ένα ιδιαίτερο τρόπο να κεντρίζεις το ενδιαφέρον με τις παρουσιάσεις βιβλίων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δεν το έχω διαβάσει, Μαράκι μου αλλά σίγουρα η παρουσίασή σου είναι ένα μεγάλο +.
    Χίλιες φορές προτιμώ τις απόψεις των φίλων μου, ως κριτές, παρά των "ειδικών"!
    Και οι φωτογραφίες, για μια ακόμη φορά... wow!!!
    ;-)
    ΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά-πολλά!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννα μου!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  14. πολύ όμορφη η παρουσιάση σου!
    σε ευχαριστούμε!
    καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ!
      Καλή εβδομάδα επίσης!

      Διαγραφή
  15. Δεν το έχω διαβάσει αλλά όπως σου έχω γράψει και άλλες φορές οι παρουσιάσεις σου είναι μοναδικές και μας κάνεις αναγνώστες των βιβλίων αμέσως.
    Να σαι καλά και σ'ευχαριστούμε για τις πληροφορίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Α!! Ανθρωποι που αγαπούν τις γάτες, γράφουν κι έχουν κι αυτή την εσάνς μυστηρίου στην αύρα τους μου ταιριάζουν απόλυτα!!! Την λάτρεψα την Ζατέλη στο Περσινή αρραβωνιαστικιά!! Νομίζω, για μένα, το κορυφαίο της. Μετά από αυτό ότι δικό της διάβασα δεν το φχαριστήθηκα , δεν ξέρω γιατί.
    Μοναδική όμως κι ίσως το βάλω στα υπόψην κι αυτό.
    Θεσπέσια η παρουσίασή σου κι ενθουσιώδης Μαρία μου!! Φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Το έχω δίπλα μου! Υπέροχη παρουσίαση, νομίζω οτι εκφράζεις ακριβώς το ύφος του βιβλίου. Δεν είναι ένα "βιβλίο της Ζατέλλη". Είναι ένα τετράδιο όπου καταγράφει τα όνειρά της. Ξεφυλλίζοντάς το όμως, μπαίνεις στο σύμπαν της που το μοιράζεται απλόχερα! Τι ωραία εμπειρία!
    Τη Ζατέλλη, δεν την έμαθα διαβάζοντας, αλλά ακούγοντας! Έχει ηχογραφήσει το "Και με το φώς του λύκου επανέρχονται". Εντελώς τυχαία έπεσα πάνω του και άρχισα να το ακούω πλέκοντας. Απο τότε το σύμπαν της με έχει απορροφήσει. Διάβασα τα πάντα και περιμένω το "Ορατή σαν αόρατη".
    ΥΓ. Το πλέξιμο το σταμάτησα. Δε μου χρειάζεται πια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Σαν κι εσένα, ως τώρα την είχα αποφύγει. Η Βιβλιοθήκη μας έχει 5 βιβλία της (όχι φυσικά το καινούργιο)
    οπότε κάποια στιγμή θα τολμήσω μία επαφή μαζί της για να κρίνω και μόνη μου!
    Φιλάκια πολλά Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή