Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Το πρωτολούλουδο τ' Απρίλη...

"Ζωή πώς με παράδωσες μ' ένα φιλί στους δήμιους..."

Απρίλη γεννήθηκε κι Απρίλη έφυγε από τη ζωή η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη (1902-1930).

"Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη..."


Είναι από τις πιο αγαπημένες μου ποιήτριες και φυσικά δε θα αποτολμήσω λογοτεχνική ανάλυση του έργου της, ούτε θα σας πω για τη ζωή της.
Το πρώτο το αφήνω τους ειδικούς, όσο για το δεύτερο, όσοι ενδιαφέρονται το ξέρουν καλά και όσοι θα ενδιαφερθούν στο μέλλον θα φροντίσουν το δίχως άλλο να το μάθουν. 

Όλοι την έχουμε συνδέσει με τον Καρυωτάκη λόγω της σχέσης τους, αλλά και της μεγάλης αγάπης που έτρεφε η Πολυδούρη γι' αυτόν, αλλά η Μαρία υπάρχει αυτόνομα και αυτόφωτη, πέρα από τον ίσκιο του μεγάλου ποιητή.

"Μ' απάντησες στο δρόμο σου Ποιητή,
Ήμουν το πρωτολούλουδο του Απρίλη..."

Την είπαν "καταραμένη" ποιήτρια. Δεν ξέρω αν αυτός ο όρος της αποδόθηκε λόγω του πρόωρου θανάτου της, ή της αντισυμβατικής ζωής που έκανε για γυναίκα της γενιάς της, εικάζω και για τα δυο, ξέρω όμως καλά πως ήταν η ηρωίδα των νεανικών μου χρόνων κι εξακολουθεί να στέκει αγέρωχα στο βάθρο που της είχα στήσει τότε και να μου μιλάει συνεχώς μέσα από τους στίχους της, όπως έκανε από την πρώτη φορά με το πρώτο ποίημά της που είχα διαβάσει:

Κοντά σου

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι,
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.

Τόλμησα να δανειστώ δικούς της στίχους, για να συντροφεύσουν τη φωτογραφία που έστειλα στο "Δρώμενο Φωτογραφίζειν" που διαργανώνει η Μαρία Νικολάου στο blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".

Θέλω να ευχαριστήσω τη Μαρία για τη φιλοξενία, αλλά και όσους ξεχώρισαν το σπιτάκι...

Μακριά ᾿π᾿ του κόσμου τη βοή,
το κύμα αγνάντια που γελά,
της εξοχής κει πού η ζωή
γλυκιά, γαλήνια αργοκυλά,

Σα μια ζωή της έξοχης,
σαν της ζωής παλμός κρυφός,
μέσ᾿ στους ανθούς κάθ᾿ εποχής,
καμαρωτό, λευκό στο φως,

ζει το σπιτάκι της. Ζεστό
σα μία καλόδεχτη αγκαλιά,
σαν ένα στόμα γελαστό,
χαϊδευτική σα μια μιλιά....

15 σχόλια:

  1. Αγαπώ κι εγώ πολύ την Πολυδούρη... Νομίζω δε, πως ήταν μονόδρομος
    να σμίξει αυτή η λυρική μελαγχολία της, μ' εκείνη του Καριωτάκη...
    Καλό Πάσχα πολλά φιλιά ❤ Υ.Γ Πραγματικά, πολύ ωραία η φωτό σου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχεις κι άδικο...χαίρομαι που την αγαπάς κι εσύ πολύ!!
      Σε ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι με τη σειρά μου Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  2. Μια μορφή γεμάτη τρυφερότητα με ένα βλέμμα βουτηγμένο στην μελαγχολία. Εξαίρετη η επιλογή σου Μαρία και γεμάτη συγκίνηση που ξεχειλίζει. Καλό Πάσχα κορίτσι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φως,λουλουδάκι,σπιτάκι!
    Αγάπη και ρομαντισμό ξεχειλίζει η φωτογραφία σου,Μαρία μου!
    Περιττό να πω ότι η Πολυδούρη με συγκινεί..
    "Δεν τραγουδώ,
    παρά γιατί μ'αγάπησες"!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Υπάρχει αυτόνομα και αυτόφωτη" πόσο εύστοχο μπράβο!
    Συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου Μαρία μου!!
    Καλή Ανάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μια μεγάλη μορφή της ποίησης η Πολυδούρη θα μας μιλά πάντα στη ψυχή
    Πανέμορφη η φωτογραφία σου!!!!

    Καλή Ανάσταση με ανάταση ψυχής Μαρία μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μια μεγάλη μορφή της ποίησης η Πολυδούρη θα μας μιλά πάντα στη ψυχή
    Πανέμορφη η φωτογραφία σου!!!!

    Καλή Ανάσταση με ανάταση ψυχής Μαρία μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μια πανέμορφη φωτογραφία που συνοδεύει τόσο ταιριαστά τους στίχους που διάλεξες Μαρία μου.
    Η Πολυδούρη ανεπανάληπτη και πολυαγαπημένη.
    Καλή Ανάσταση να έχετε Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολύ ωραίο το αφιέρωμα, όπως και η συνοδευτική φωτο!
    Καλή Ανάσταση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η Πολυδούρη όπως και τα ποιηματά της μοναδικά.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κι ήταν μεγάλη η έκπληξή μου όταν άκουσα από την Αρβανιτάκη μελοποιημένο το δεν τραγουδώ παρά γιατί με αγάπησες!! Τόσο τρυφερή η συμμετοχή σου και σε φωτό και σε στίχο!! Πανέμορφος ο υβίσκος!! Συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου Μαρία μου!!
    Καλή Ανάσταση να έχεις με οικογένεια κι αγαπημένους!! Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Την αδίκησα ενώ μου άρεσε η φωτογραφία σου Μαρία μου, αλλά δεν έφθασαν τα ψηφουλάκια!
    Πολύ ωραία η επιλογή του ποιήματος! :)
    Μαρία μου, ολόψυχα εύχομαι Καλή Ανάσταση.
    Υγεία, αγάπη και γαλήνη μάτια μου♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Υπέροχος συνδυασμός!
    Σ΄ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Χριστος Ανεστη Μαρία μου δεν είχα διαβασει ποτε ποιηματα της αυτό ομως που διάβασα εδώ μου αρεσε παρα πολύ.. και τοσο ταιριαστο με την φωτογραφία σου!! ο υβίσκος σου εκανε την διαφορα φίλη μου !!! χρονια πολλα !!! φιλακιαααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Για μια ακόμη φορά Μαρία μου, έδεσες υπέροχα ποίημα με τη φωτογραφία σου!
    Ευχές καρδιάς και από μένα!
    ΑΦιλάκια χαμογελαστά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή