Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Εν συντομία(!)


 Ένα βραβείο, έξι κορίτσια, πολλές ερωτήσεις, άλλες τόσες απαντήσεις και λίγο κλέψιμο.
Οι γλυκιές μου: Μαριλένα, Κατερίνα, Εύη, Ειρήνη, Κατερίνα και Δελφινάκι με ρωτάνε κι εγώ απαντώ.
Θα ακολουθήσω την τεχνική "κρύβε λόγια" για να συντομεύσω τη διαδικασία, οπότε θα παραλείψω τα 11 πράγματα που θα έπρεπε να πω για μένα, αφού κατά καιρούς έχω πει πάρα πολλά, και θα αφήσω το βραβείο ελεύθερο να το πάρει όποιος το επιθυμεί, μια και μάλλον τώρα πια το έχετε πάρει όλοι. 
Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!



Η Μαριλένα ρωτάει:

1.Πιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι αυτήν την εποχή;

Τελευταία σιγομουρμουρίζω συνέχεια το Wings της Birdy.


2.Ο κόσμος να χαλάσει εσύ…

…θα τραβήξω άλλη μια φωτογραφία!


3.Μετανιώνεις…

…που δεν ήμουν όσο σκληρή θα έπρεπε σε πολλές περιπτώσεις.


4.Θα ήθελες να είχες γεννηθεί…

…πλούσια!


5.Πιο βιβλίο νιώθεις ότι περιγράφει την ζωή σου;

Κανένα.


6.Αν σου έλεγα να ταξίδευες με τον Τιτανικό ενώ θα γνώριζες ότι δεν θα σωζόσουν στο τέλος, θα ανέβαινες στο πλοίο όμως αν σου λεγα ότι θα έσωζες ζωές;

Εννοείς αν θα ήθελα να γίνω ήρωας; Όχι, και πάω στοίχημα πως κανείς δε γίνεται ήρωας με τη θέλησή του. Οι καταστάσεις τον αναγκάζουν!


7.Ποιος ονόμασε τον πλανήτη μας Γη;;; (απορία μου από το δημοτικό)

Και τώρα έγινε και δική μου απορία.


8.Αν ήσουν χρώμα θα ήσουν…

…πορτοκαλί.


9.Αν έπαιζε ένας ηθοποιός εσένα σε έργο για τη ζωή σου θα ήταν ο/η… και γιατί;;

Έκανα κάστινγκ και διαλέγω την Τζένιφερ Άνιστον γιατί θα είχα καταπληκτικά μαλλιά στην ταινία!


10.Θα έλεγες ψέματα σε κάποιον ετοιμοθάνατο έστω και για να μην τον στεναχωρήσεις;

Αν ήταν να στενοχωρηθεί και να φύγει πικραμένος θα προτιμούσα να μην πω όλη την αλήθεια…δε νομίζω πως θα είχε νόημα πια.


11.Θα προτιμούσες να ήσουν φύλακας-άγγελος ή τιμωρός;;;

Άγγελος για τους πολλούς, αλλά και τιμωρός για κάποιους!!


Η Κατερίνα ρωτάει:

1. Αν ήξερες πως δεν θα αποτύχεις, πως δεν θα χάσεις τίποτα..τι είναι αυτό που θα έκανες χωρίς δεύτερη σκέψη, με θάρρος και τόλμη;

Θα άνοιγα το μεγαλύτερο βιβλιοπωλείο στον κόσμο.



2. Ποιες είναι κατά την γνώμη σου οι σημαντικότερες αξίες;

Αγάπη, αγάπη, αγάπη και αγάπη. 
Στην αγάπη ξεκινάνε και τελειώνουν όλα.
Αν δεν αγαπάς δεν έχεις αξίες!



3. Ποιο επάγγελμα θεωρείς πως δεν θα μπορούσες να κάνεις ποτέ;

Παπάς(!)



4. Διάλεξε έναν καλλιτέχνη ή συγκρότημα που θα ήθελες να είναι το soundtrack της ζωής σου!

 R.E.M.



5. Αν έγραφες βιβλίο, τι θεματολογία και κατηγορία θα επέλεγες;

Δύσκολα μου βάζεις Κατερινάκι.
Θα πω μυθιστόρημα...έτσι για να πω κάτι.



6. Αν είχες την δυνατότητα για μια μέρα να μπεις στην προσωπικότητα κάποιου και να ζήσεις την ζωή του, ποιον θα επέλεγες; 

Αυτό δεν θα το ήθελα με τίποτα!
Δεν θα έχανα μια μέρα από τη δική μου ζωή για να ζήσω τη ζωή κάποιου άλλου.



7. Σε ποια χώρα πιστεύεις πως θα μπορούσες να ζήσεις έτσι όπως θέλεις;
Σε μια Ελλάδα όπως την ονειρεύομαι.



8. Γράψε μας δύο αγαπημένες σου φράσεις (είτε δικές σου, είτε άλλων)
Τα πάντα ρει (Ηράκλειτος)
Κι ένα στίχο του Βάρναλη που θεωρώ επίσης μεγάλη αλήθεια και το έγραφα σαν μαθήτρια παντού, μόνο στα δέντρα που δεν το σκάλιζα...
"Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν"... (Οι πόνοι της Παναγιάς)



9. Ποιο από τα χαρακτηριστικά (προσωπικότητας) σου θα ήθελες να μην υπήρχε;
Η αφέλειά μου, που παρότι νόμιζα πως την κουμαντάρω, όλο και με ξαφνιάζει.



10. Με ποιους ανθρώπους δεν ταιριάζεις καθόλου;

Με τους ψεύτες, γιατί οι ψεύτες είναι αυτοί που θα σου τη φέρουν, θα σε πληγώσουν, θα σε καταστρέψουν, θα σε απατήσουν, θα σε προδώσουν και θα σε βγάζουν και τρελή από πάνω..


11. Γράψε σε τρία χαρτάκια τρεις στόχους σου για το 2014.. Ανακάτεψε τα και επέλεξε τυχαία ένα.. Ποιο πέτυχες;

Το δυσκολότερο!


Η Εύη ρωτάει:

1.Θυμάσαι περισσότερο τις φορές που έχεις δακρύσει ή τις φορές που έχεις γελάσει;

Νομίζω πως τις θυμάμαι όλες…


2.Τι είναι πιο σημαντικό για σένα, η ψυχική ή η σωματική σου υγεία; (επέλεξε ένα και αιτιολόγησε)

Υγεία να είναι και ό, τι να 'ναι…καλά να σοβαρευτώ…και τα δυο.


3.Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο;

Να ανοίξω ένα μεγάαααλο βιβλιοπωλείο.


4.Αν έπρεπε να διαλέξεις ανάμεσα σε μια φίλη γυναίκα ή σε ένα φίλο άντρα, ποιον θα διάλεγες και γιατί;

Θα διάλεγα πάντα και για πάντα την κολλητή μου, οπότε γυναίκα…είμαστε χίλια χρόνια φίλες, έχει δοκιμαστεί καλά η φιλία μας για να έχω δεύτερες σκέψεις, ή διλήμματα.


5.Ποια φάση της ζωής σου θα επέλεγες, αν σου έλεγαν να διαλέξεις μια που θα σε συντροφεύει για πάντα;

Για πάντα;..χμμ…θα διάλεγα το καλοκαίρι του 2007…ήταν ονειρικό, οπότε νομίζω άνετα θα το ζούσα συνέχεια!


6.Αν σου έλεγαν να αποκαλύψεις ένα κρυφό μυστικό ενός φίλου σου με αντάλλαγμα χρήματα, θα το έκανες;

Ποτέ και για τίποτα!


7.Ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο πράγμα που σου έχει τύχει στη ζωή;

Θα ακουστώ μελό και κάπως, αλλά θα πω την αλήθεια…το καλύτερο πράγμα που μου έχει τύχει είναι τα παιδιά μου και το χειρότερο η απώλεια αγαπημένων προσώπων.


8.Τι θα έκανες για να αλλάξεις τον κόσμο;

Θα εξαφάνιζα όλους τους ισχυρούς..


9.Έχεις απωθημένα στη ζωή σου;

Εννοείται…αλλά έχουν να κάνουν μόνο με επαγγέλματα που δεν διάλεξα, ή δεν με διάλεξαν, οπότε είναι μάλλον ήπια…


10.Πες μου 3 λόγους που θα σε έκαναν να μεταναστεύσεις.

Οικονομικοί και οι 3.


11.Τι γνώμη έχεις για τον εαυτό σου;

Πότε την καλύτερη και πότε την χειρότερη. Τον αγαπάω όμως πάντα!


Η Ειρήνη ρωτάει:

1. Αγαπημένο τραγούδι;

Losing my religion R.E.M.(Ναι, το βάζω με κάθε ευκαιρία)


2. Τι σε τράβηξε στο blogging;

Μπήκα στο blogging λόγω βαρεμάρας που έφερε η τότε ανεργία (τα έχω γράψει παλιότερα αναλυτικά, πώς το γνώρισα, πως μπήκα κ.λ.π.).


3. Πού πηγαίνεις όταν θέλεις να ξεφύγεις για λίγο από όλους και όλα;

Στη λίμνη.


4. Γλυκό ή αλμυρό;

Χμμ..δεν είμαι πολύ του γλυκού, οπότε θα πω αλμυρό.


5. Σου δίνεται η ευκαιρία να ταξιδέψεις στον χρόνο…σε ποια εποχή θα πήγαινες και ποιον θα ήθελες να συναντήσεις;

Αν αυτή η ερώτηση μου γίνονταν παλιότερα δεν θα ήξερα ποιον/ποια να πρωτοδιαλέξω.

Σήμερα δεν καίγομαι ούτε εποχή να αλλάξω, ούτε να συναντήσω κανέναν.

Αύριο πάλι ίσως να θέλω…άβυσσος η ψυχή!


6. Βουνό ή θάλασσα;

Θάλασσα και μετά βουνό!


7. Αγαπημένο μέρος διακοπών;

Πάργα…γιατί εκεί πέρασα τις καλύτερες διακοπές μου!

8. Μια φράση που σε χαρακτηρίζει.

Μου αρέσει να μη λέω πολλά (όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και στη σημερινή ανάρτηση).


9. Η πιο αποτυχημένη αγορά που έχεις κάνει;

Μια τσάντα που δεν κράτησα ποτέ…τι σκεφτόμουν;


 10. Το άρωμά σου...
...hypnotic poison. 

11. Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι σε αυτόν τον κόσμο τι θα ήταν αυτό;
Θα ήταν πολλά...αλλά ας πω την υποκρισία για αρχή!


Η Κατερίνα ρωτάει:
1. Αν ήθελες να πεις συγνώμη και σ’ αγαπώ σε ποιους ανθρώπους θα διάλεγες να τα πεις;
Στα παιδιά μου, στους γονείς μου, στην αδερφή μου, στον σύντροφό μου, στους φίλους μου. 
"Συγνώμη" θα έλεγα γιατί όλο και κάτι θα έχω κάνει, που τους πείραξε, έστω και άθελά μου και "σ' αγαπώ", γιατί είναι η αλήθεια.


2. Συγκοινωνία ή αυτοκίνητο;
Αυτοκίνητο.

3. Βουνό ή θάλασσα;
Όπως είπα και παραπάνω, πρώτα θάλασσα και μετά βουνό!

4. Αν σου έπαιρναν συνέντευξη τι θέμα θα ήθελες να έχει;
Θα ήθελα να μην έχει θέμα.

5. Στη ζωή σου θεωρείς πως έχεις κάνεις περισσότερο καλό ή κακό;
Κακό έχω κάνει μόνο στον εαυτό μου με κάποιες κακές επιλογές. Δεν έχω πειράξει ούτε μυρμήγκι κατά τα άλλα.

6. Τα όνειρά σου βγαίνουν αληθινά;
Αν εννοείς αυτά που βλέπουμε τη νύχτα, τελευταία είχα κάτι κρούσματα που με έκαναν να ανησυχήσω.

7. Τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία τελικά;
Τα λεφτά βοηθάνε σε πολλά και όποιος πει το αντίθετο ας μου δώσει τα δικά του.

Δέχομαι και επιταγές.

Η ευτυχία όμως είναι καθαρά θέμα ανθρώπου. Αν ο άλλος είναι μίζερος ή δεν ξέρει τι θέλει, έχει δεν έχει λεφτά δυστυχισμένος θα είναι!


8. Πόσες ώρες περνάς μπροστά στον υπολογιστή σου;

Χμμμ…άγνωστο…ανάλογα το χρόνο που διαθέτω ή την όρεξη.

9. Τι σημαίνει σωστός γονιός;
Σωστός γονιός δεν ξέρω αν υπάρχει. Όλοι κάνουμε λάθη. Βέβαια λάθη με λαθάρες έχουν τεράστια απόσταση. Σωστός ίσως είναι εκείνος που κάνει τα λιγότερα λάθη.

10. Γλυκό ή αλμυρό;
Αλμυρό όπως προείπα.

11. Τι στυλ διακόσμησης σου αρέσει και έχεις στο σπίτι σου;
Θα έλεγα πως είμαι της απλότητας αν αυτό είναι στυλ. 


Το Δελφινάκι ρωτάει:
1) Πότε δημιούργησες το μπλοκ σου;
Το φθινόπωρο του 11, αλλά έκανα καιρό μέχρι να το πάρω απόφαση να το "λειτουργήσω".



2) Από που προέρχεται η ονομασία του μπλοκ σου;
Από το ότι δεν δέχονταν ο μπλόγκερ τα ονόματα που διάλεγα, γιατί τα είχε διαλέξει κάποιος άλλος.
Τελικά δέχτηκε αυτή την επιλογή μου που "συμβολίζει" τα ταξίδια που κάνουμε όλοι μας, αλλά και τα δικά μου στα μπλογκς.



3) Τι σου αρέσει πιο πολύ στο blogging;
Πιο πολύ;...δεν ξέρω...μου αρέσει και μου φτάνει!



4) Σε εκνευρίζει κάτι στο blogging και αν ναι , τι;
Δε συνηθίζω να εκνευρίζομαι χωρίς να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος.



5) Πόση ώρα αφιερώνεις στο μπλοκ σου;
Ανάλογα τη μέρα...από καθόλου, ως αρκετή!


6) Νοιώθεις να σε χαλαρώνει , να σε ξεκουράζει το blogging και οι ώρες που αφιερώνεις στο δικό σου μπλοκ;
 Ε ναι!



7) Παίρνεις δύναμη από τα σχόλια των αναγνωστών σου; Πώς νοιώθεις ότι καθημερινά μέσω σχολίων «μιλάς» με γνωστούς, άγνωστους;

 Όλοι παίρνουμε δύναμη και νιώθουμε καλά φαντάζομαι. 


8) Εχεις γνωρίσει από κοντά μπλόκερς;
Την Βάσια και δηλώνω ενθουσιασμένη!!
Α, και υπάρχει μια μπλόγκερ που την ήξερα πριν κάνει μπλογκ, διάβαζα το δικό της για χρόνια (στην ουσία αυτή μου γνώρισε τα μπλογκς) και μια που έκανε μπλογκ εξαιτίας μου, αλλά αυτές δεν πιάνονται γιατί τις γνώριζα.
Αυτά!



9) Στα χρόνια που έχεις το μπλοκ σου, σε στενοχώρησε και σε πλήγωσε κάποιο μπλοκογεγονός;
Μπα...μικροπράγματα θα έλεγα!



10) Πώς νιώθεις από το γεγονός ότι η μπλοκογειτονιά μας , είναι μια μικρή κοινωνία με ευαίσθητους ανθρώπους, με αγάπη , με διοργάνωση φιλανθρωπικών εκδηλώσεων; 
Με κάνει να νιώθω αισιοδοξία.



11) Συμμετέχεις με οποιοδήποτε τρόπο στις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις της μπλοκογειτονιάς μας;
Δεν μπορώ να πω πως συμμετέχω όπως θα ήθελα...στις κατασκευές δεν το έχω καθόλου και δεν μου είναι εύκολο να ταξιδεύω μακριά για να βοηθάω.



Κι αν δεν έχει γίνει το μυαλό σας κάπως έτσι, μείνετε λίγο ακόμα, γιατί χρωστάω κι ένα παιχνίδι από πέρσι.


Η  LYSIPPE, η Αθηνά   και η Ασπασία θέλουν να μάθουν, ήθελαν δηλαδή, γιατί τώρα θα το έχουν ξεχάσει, ποια δέκα πράγματα με απωθούν στους άντρες.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα που έχει τα δέκα που με απωθούν, αλλά και άλλα εκατό να βρίσκονται. 
Φανταστείτε (γιατί δεν υπάρχει στα αλήθεια τόσο ψεκασμένο κι εξωγήινο ον), έναν διασκεδαστή που απαγορεύει τη διασκέδαση, με μεγαλομανία και ιδέες περί ισότητας που θα ζήλευε ο Χίτλερ, με τόσο ώριμη σκέψη που έχει σαπίσει, με  μουσάκι-μουστάκι, τσίχλα, ύφος χιλίων καρδιναλίων, ξιπασμένο και ανιστόρητο, που το παίζει αυθεντία λέγοντας χαζομάρες και βρίζοντας, κι έχετε την εικόνα.

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Μόνο για μας (Συμπόσιο ποίησης)



Τις σκέψεις μου ταράζει η μορφή σου
και δίνες με τραβάνε στου έρωτα τα βάθη
Σε χορό συναντιόμαστε μυστηριακό,
παλμοί δυνατοί κρατάνε το ρυθμό.
Άλλος κανείς δεν ακούει,
άλλος κανείς δε βλέπει,
παρά μόνο εμείς

Μυστικό πανάρχαιο με καίει
Φουντώνει στο στήθος η φωτιά
σπάει σαν καθρέπτη το εγώ,
και τρύπες σκάβει
με τα μαυρισμένα κομμάτια του
να 'βγει στον αέρα να λυτρωθεί,
να σμίξει με άλλο μυστικό.
Το δικό σου.

Ξέπνοη αφήνομαι να γεννηθώ
στο χάδι των ματιών σου.
Κρύβομαι στο φως τους να φανερωθώ
αληθινή σαν όνειρο,
ψεύτικη σαν εικόνα
Απλώνω φτερά στο αύριο
όσο οι σκιές γίνονται χτες.
Κι όλα συμβαίνουν τώρα.
Μόνο για μας




Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο δεύτερο συμπόσιο ποίησης που διοργανώνει η Αριστέα.
Στις φωτογραφίες η θάλασσα γίνεται ο καθρέπτης των "ουρανών"  μου και μια μικρή βοήθεια, θάλασσα και ουρανοί κυματίζουν!

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Ζουζουνίσματα! (Life Images #2)

 Παρακαλώ όπως εισέρχεστε προσεκτικά γιατί η σημερινή ανάρτηση τσιμπάει.
Όχι η ανάρτηση ακριβώς, οι μέλισσες τσιμπάνε, αλλά μόνο αν νιώσουν ότι απειλούνται.
Βλέπετε, αν αποχωριστούν το κεντρί τους, χαιρετάνε τα εγκόσμια και η ζωή είναι γλυκιά σαν μέλι, για να θέλουν να την απαρνηθούν.
Τώρα θα μου πείτε και με το δίκιο σας, πως και πάλι προσοχή θέλει, γιατί μπορεί κάποια να πάρει λάθος σήμα και να αποφασίσει να γίνει θυσία.
Όλα σχετικά είναι!

Μέλισσα δεν με έχει τσιμπήσει ποτέ από όσο θυμάμαι, κι όταν θυμάμαι χαίρομαι.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε όμως με τσίμπησε ένα σερσέγκι όπως τα λέμε εμείς εδώ, δεν ξέρω πως τα λέτε εσείς εκεί, αλλά φανταστείτε ένα τεράστιο πράγμα, έντονο μαυροκίτρινο σαν αεκτζή επιθετικό με φονικό σουτ, δηλαδή δηλητήριο.

Εντάξει τη σκαπούλαρα, ίσως επειδή δεν είμαι αλλεργική κι ευχαριστώ το σερσέγκι που μου έκανε το τεστ δωρεάν.
Το δάχτυλο όμως πρήστηκε τόσο πολύ και πονούσε παντού, ώστε να μην μπορεί να καταλάβει κανείς μας, ούτε καν η αφεντιά μου, που ακριβώς με τσίμπησε.
Κλάφτηκα λίγο, μου έβαλαν αμμωνία κι έμεινα την υπόλοιπη μέρα στη θάλασσα (γιατί εκεί με βρήκε το κακό) με ένα δάχτυλο σηκωμένο σαν να ήμουν στο σχολείο κι ήθελα να πω μάθημα.

Εδώ θέλω να ευχαριστήσω την καλή μου τύχη, αλλά και το σερσέγκι προσωπικά (πάλι), που προτίμησε το συγκεκριμένο δάχτυλο και όχι κανένα άλλο, πιο πονηρό, γιατί θα περνούσα διαφορετικά μηνύματα στους ανύποπτους περαστικούς και ίσως ανταπέδιδαν τη χειρονομία με άλλες χειρονομίες πιο επώδυνες κι από το ίδιο το τσίμπημα.

Λέω να σταματήσω όμως με τα τσιμπήματα και να σας αφήσω να απολαύσετε τα ζουζουνίσματα των ειρηνικών αυτών μελισσών που μαζεύουν το νέκταρ από τα κατακίτρινα λουλούδια.
Και κάπως έτσι, ένα καινούριο Life Images ξεκινά…ευχαριστώ πολύ όσους πήραν μέρος στο προηγούμενο με τις δικές τους όμορφες εικόνες ζωής και ανυπομονώ να δω κι άλλες!


















Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Το παρόν ιστολόγιο τελεί υπό κατάθλιψη...


Εεεε...υπό κατάληψη ήθελα να πω, αν και παραλίγο να πέσω σε κατάθλιψη με όλες αυτές τις γάτες να σουλατσάρουν και να νιαουρίζουν εδώ πέρα μέσα!
Πότε οι σκιές τους, πότε τα παιχνίδια τους και πότε να ψυχαναλύονται...μπάφιασα ο σκύλος!
Λες κι εγώ δεν έχω σκιά...

Ή δεν παίζω πιο γρήγορα κι από τη σκιά μου...


Τι κι αν φοβάμαι να διασχίσω γέφυρες, λίγο δηλαδή, μη νομίζετε, να όσο πατάει η γάτα...με κάνει αυτό λιγότερο γάτα;...
Γάτα είπα;
Θου κύριε!!!
Πόσες γάτες πια να αντέξει μια πρόταση;
Εγώ πάντως δεν αντέχω άλλες!
Καλές, χρυσές, (λέμε τώρα), αλλά εγώ ήρθα πρώτος εδώ!


Αποφάσισα λοιπόν να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου, για να γεμίσει η ανάρτηση ομορφιά και χάρη...γιατί έστω και με τρεμάμενα βήματα πάντα περνάω όλες τις γέφυρες.
Και συνεχίζω...χαμογελώντας!
Μέχρι να δω μπροστά μου γάτα.

Αυτές καμπουριάζουν και μου δείχνουν τα νύχια τους κι εγώ τους δείχνω την ουρά μου, που είναι πανέμορφη, καθώς τρέχω ανέμελος (και όχι φοβισμένος, αυτό θέλω να καταγραφεί στα πρακτικά).

Ρωτήστε και, την "πώς τη λένε", αν εγώ φοβάμαι.
Όχι, ρωτήστε την, να σας πει ποιος άλλαζε δρόμο, όταν τις νύχτες μας έστηνε καρτέρι εκείνη η γάτα, μια στροφή από το σπίτι μας.
Καλά, κάθε βράδυ, εμείς αλλάζαμε δρόμο, αλλά δεν έφταιγα εγώ.
Η "πώς τη λένε", τρόμαζε κι εγώ έπρεπε να την απομακρύνω.
Είμαι βλέπετε υπεύθυνος και για την ασφάλειά τους.
Και φτάνουμε στο δια ταύτα.
 Οι γέφυρες θέλουν κότσια (που τα διαθέτω) και οι γάτες καλό τρέξιμο (το 'χω).


Μπρίκι για το Saturday's Critters

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Σκιές σε γκρι φόντο (Φωτογραφίζειν)

Σκιές σε γκρι φόντο
Ένα κλικ και η στιγμή αποτυπώνεται.
Ακόμα κι αν είναι η στιγμή άλλων.
Οι παρέες που πόζαραν στην κορυφή του λόφου, δεν ήξεραν πως δυο κλικ θα ακουστούν. 
Δεν άκουσαν ούτε το ένα που ήταν αναμενόμενο.
Πώς θα μπορούσαν να ακούσουν εκείνο το μακρινό;
Στη δική τους φωτογραφία θα χαμογελούν και θα κοιτάζουν τον φωτογράφο με εμπιστοσύνη, ενώ στη δική μου θα μείνουν για πάντα σκιές χαραγμένες ανεξίτηλα σε έναν χειμωνιάτικο γκρίζο ουρανό.
Όταν διάλεγα φωτογραφίες για το "Φωτογραφίζειν" οι δικοί μου απόρησαν με αυτή μου την επιλογή.
"Δεν είναι όμορφη", μου είπαν και σχεδόν άκουσα την τελεία να πέφτει και να καρφώνεται στο τέλος της απόλυτα κατηγορηματικής πρότασης.
Δεν υπήρχε περίπτωση να τους αλλάξω γνώμη.
Δεν προσπάθησα καν να τους εξηγήσω την μαγεία που μου μετέφεραν οι σκιές, μια και ούτε εγώ το καταλάβαινα καλά καλά.
Το μόνο που ήξερα ήταν πως δεν με ένοιαζε η βαθμολογία και πως ήθελα να συμμετέχει η συγκεκριμένη φωτογραφία.
Ακόμα και μία επιλογή να είχα, θα ήταν αυτή.
Άβυσσος η ψυχή όπως λένε, αφού, η μάλλον αδιάφορη φωτογραφία για τους άλλους, με τον τίτλο "Σκιές σε γκρι φόντο", έγινε μία από τις αγαπημένες μου.


Κοίτα να δεις που τελικά οι σκιές αφήνουν αποτυπώματα, σκέφτομαι, ακόμα κι αν δεν τα βλέπει κανείς άλλος, παρά μόνο εσύ.

Εδώ μπορείτε να δείτε την άλλη μου συμμετοχή.

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Ως τον ίδιο αλλιώτικο ουρανό (Φωτογραφίζειν)

Τα πρώτα χρώματα της αυγής, δίνουν τον τόνο στον ουρανό, σαν μια εισαγωγή που προετοιμάζει για την....

...απόλυτη έκρηξη φωτός που θα βάλει φωτιά στον ορίζοντα...
Ανατέλλοντας
Κι είναι κι εκείνες οι ανατολές που μένεις στην εισαγωγή.
Στα χρώματα που μένουν αναποφάσιστα.
Που αλλάζουν μέρα με τη μέρα.
Και δεν ξέρεις ποιο χρώμα προτιμάς.
Σου αρέσουν όλα και το μόνο που θες είναι να βρεις χρόνο να απολαύσεις το φιλί του ήλιου στον ορίζοντα.




Μην ξεχνάς και την παράξενα λευκή μέρα με τον απρόσιτο ήλιο που σε ξάφνιασε...

...αλλά κι  εκείνη που τα σύννεφα έβαζαν συνέχεια εμπόδια και τα χρώματα πάλευαν να ξεφύγουν από τα ξέφτια τους.





Η δεύτερη φωτογραφία με τον τίτλο "Ανατέλλοντας" ήταν η μία από τις δυο συμμετοχές μου στον διαγωνισμό φωτογραφίας "Φωτογραφίζειν".
Δυστυχώς επατώσαμεν, αλλά δεν πτοούμαστε...
Θέλω να ευχαριστήσω την Μαρία Νι για την ευκαιρία που μας δίνει να τραβήξουμε "ακόμα μια φωτογραφία" και για το υπέροχο δώρο της για τη δεύτερη θέση που είχε πάρει η φωτογραφία μου "Δροσοσταλίδες την αυγή" στον προηγούμενο διαγωνισμό.


Μαρία μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ!

...συνεχίζεται