Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Το αίνιγμα της κερασόπιτας, η παρουσίαση στο Αγρίνιο!

Η καταιγίδα που ξέσπασε εκείνο το απόγευμα, ήταν απρόσμενη. 
Για μένα τουλάχιστον, γιατί οι μετεωρολόγοι κάτι είχαν προβλέψει όπως έμαθα αργότερα.
Και δε φτάνει που ξέσπασε, δεν έλεγε να σταματήσει.
Χαλάζι, αστραπές και βροντές δημιουργούσαν ένα σκηνικό καθόλα αποκαρδιωτικό. 
Αργότερα ήρθε κι ένας σεισμός που ευτυχώς δεν κατάλαβα, αφού ήμουν πια στο δρόμο προσπαθώντας να αποφύγω τα νερά που σκορπούσαν τριγύρω οι πιο απρόσεκτοι από τους οδηγούς.

Τίποτα όμως δεν μπορούσε να μας σταματήσει εκείνο το απόγευμα. Το αίνιγμα της κερασόπιτας θα "λύνονταν" κι ας έρχονταν και τυφώνας.
Τυφώνας ευτυχώς δεν ήρθε, αλλά όταν άνοιξε η πόρτα του βιβλιοπωλείου "Βιβλιοτρόπιο" όπου θα γίνονταν η παρουσίαση του βιβλίου της Βάσιας Ακαρέπη "Το αίνιγμα της κερασόπιτας", ήρθε ο πιο γλυκός σίφουνας του κόσμου να μας ταρακουνήσει, αλλά και να μας γλυκάνει, μια και δεν παρέλειψε τα κεράσματα, που παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή και στο βιβλίο. 

Σοκολατάκια και λικέρ τεντούρα παρατάχθηκαν να κεραστούν μετά την παρουσίαση και η Βάσια με χειμαρρώδη λόγο και υπέροχο χαμόγελο, μας έκανε να ξεχάσουμε την καταιγίδα και να εστιάσουμε απόλυτα στο καταπληκτικό βιβλίο που κάνει μακροβούτι στη ζωή και την παρουσιάζει όπως είναι. Πότε γλυκιά και όμορφη, πότε πικρή και πότε ακόμα και αποκρουστική, μα πάντα απρόβλεπτη, και ποτέ μα ποτέ βαρετή.


Η ιστορία της Έλλης, ακολούθησε τα χνάρια της ιστορίας της Μάρθας στην Κεφαλονιά και το παρελθόν με όλα του τα μυστικά ήρθε να μπλεχτεί στο παρόν που ζητούσε απαντήσεις.
Το βιβλίο το αγάπησα πάρα πολύ. Είχα την ευκαιρία, αλλά και την τιμή να το διαβάσω  με το που κυκλοφόρησε και με συνεπήρε!
Η Βάσια δημιουργεί με την πένα της κόσμους γήινους, φαινομενικά οικείους και αναγνωρίσιμους που με μαεστρία ανατρέπει στη συνέχεια, κόβοντας την ανάσα!

Οι χαρακτήρες δεν είναι διόλου μονοδιάστατοι, ενώ δε λείπουν και οι πιο "σκοτεινοί". Εκείνοι που είναι τυλιγμένοι σε έναν μανδύα υφασμένο με τα μυστήρια που γεννούν τα μυστικά, αλλά κι εκείνοι που με τις πράξεις τους καταστρέφουν άλλους. 

Και υπάρχουν κι όλα εκείνα που αν φανερωθούν θα κάνουν πολλές πληγές να ανοίξουν. Αλλά και κρυμμένα, που μένουν, καταχωνιασμένα στη μνήμη, το μόνο που κάνουν είναι τα σημάδια βαθύτερα.
Γιατί ακόμα κι αυτά που η μνήμη απωθεί, δεν εξαφανίζονται, παρά ζουν μέσα μας, τρώγοντάς μας λίγο λίγο, μέχρι να έρθει η στιγμή που θα τα βγάλουμε στο φως, για να τα αντιμετωπίσουμε και τελικά να τα ξεπεράσουμε!

Και όλες αυτές οι ζωές και οι κόσμοι τους, συναντιούνται με αφορμή ένα εύρημα, αληθινά ευφυέστατο, εκείνο των ποιημάτων - συνταγών που κρύβουν κι από ένα γρίφο. 
Κι αυτό, απογειώνει την πλοκή και την αναδεικνύει, χωρίς καθόλου να την καπελώνει κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό!

Ναι, είμαι πραγματικά ενθουσιασμένη με το βιβλίο και χωρίς να υπερβάλλω το θεωρώ εξαιρετικό!!

Περισσότερα για το βιβλίο και την πλοκή του μπορείτε να διαβάσετε εδώ!

Ήταν τιμή μου να είμαι στο πλάι της Βάσιας ακόμα μια φορά και θέλω να την ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε. Να ευχαριστήσω επίσης την Εύα που με τον δικό της υπέροχο τρόπο μας  έβαλε στο κλίμα του βιβλίου, αλλά και το βιβλιοπωλείο "Βιβλιοτρόπιο" για την εξαίρετη φιλοξενία!
Και φυσικά να πω πολλά ευχαριστώ και σε όσους αψήφησαν την καταιγίδα για να μας συντροφεύσουν σ' αυτό το ταξίδι στα αινίγματα!
Και μπορεί εκείνο το απόγευμα να ξεκίνησε δυσοίωνα, αλλά εξελίχθηκε με τον καλύτερο τρόπο!


Με τη Βάσια είχαμε ξαναβρεθεί λίγα χρόνια πριν στην παρουσίαση του πρώτου της βιβλίου "Μια νύχτα που κράτησε χρόνια" και ανταμώσαμε πάλι με χαρά.
Εύχομαι να ακολουθήσουν πολλά πολλά βιβλία που θα μας φέρνουν κοντά, με όποιον τρόπο!!




"Το αίνιγμα της κερασόπιτας", της Βάσιας Ακαρέπη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.



Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Επανάληψη

Ο χρόνος γλιστράει σαν τις πάπιες στο νερό της λίμνης κι όσο κι αν μας αρέσουν τα παραμύθια, δεν έχουν όλα χαρούμενο τέλος.
Μπορεί οι πυγολαμπίδες ν' άρχισαν να ανάβουν σαν κεράκια τη νύχτα, ανοίγοντας τα δικά τους μονοπάτια στα σκοτάδια, αλλά ξεκίνησαν τις χαμηλές πτήσεις και οι νυχτερίδες, λες και η ομορφιά δεν μπορεί να υπάρξει δίχως την ασχήμια, ή η χαρά χωρίς τη σκιά του φόβου.

Η άνοιξη όμως συνεχίζει την επέλασή της και μαζί με τη βλάστηση, φουντώνουν και οι προσδοκίες.
Μπορεί η μαγεία που κρύβονταν στα πρώτα άνθη της να χάθηκε  στο πράσινο, δε θ' αργήσει όμως η στιγμή που τα χρώματα θα αναστηθούν ξανά για να βάψουν τους νιογέννητους καρπούς.
Όλα αλλάζουν, μα όλα επαναλαμβάνονται!
Και ίσως να χρειάζεται κάποιες φορές να γινόμαστε λίγο πιο "σκληροί" για να επιβιώσουμε, αλλά ας μην ξεχνάμε πως τα πολλά αγκάθια δεν προστατεύουν μόνο, αλλά απομακρύνουν κιόλας!

Χρόνια πολλά!!

April 12: fauna

April 13: story
Κόκκινη κλωστή δεμένη, 
σ' ένα μύλο είναι κρυμμένη.
Με αέρα θα γυρίσει
ιστορία θα αρχίσει....


 Κόκκινη κλωστή δεμένη, 
μες στο μύλο μπερδεμένη
ιστορία θα αρχινήσει
και η κούκλα θα μιλήσει!!


April 14: lights

April 18: Water

April 19: retro

April 20: I sat here

April 21: rough